The Latest

Aug 10, 2014

Στιγμιότυπα ευτυχίας ενός καλοκαιριού*

να διαβάζουμε ένα βιβλίο στη θάλασσα
να αντικρίζουμε τον ήλιο χωρίς γυαλιά
να ακούμε χαρούμενες μουσικές
ή τη μουσική των τζιτζικιών κι αυτή των κυμάτων
και κυρίως να μοιραζόμαστε τα καλοκαίρια μας
με ανθρώπους παντός καιρού κι όχι πρόσκαιρους.

*she films the clouds

Έχεις τους χειμώνες σου φυλαγμένους;έχεις τους χειμώνες μας φυλαγμένουςμακριά από αυτή την ανυπόφορη ζέστη που όλα τα λιώνεικορμιάκαι ζουζούνιακαι ντομάτεςπιάνεις να φας ένα φρούτο και αρχίζει να στάζεικαι μένει μόνο το κουκούτσι -τι να σου προσφέρει αυτό-έτσι κι εσύπάω να σε πιάσω τα καλοκαίρια και μου γλιστράςκαι πέφτεις κάτω σαν φρούτο και μετά η ζέστη σε λιώνεικι έρχονται τα μυρμήγκια κι ασελγούν πάνω σουκι εξαφανίζουν τα κομμάτια σουενώ ο χειμώνας άλλο πράμακρατάει την αγάπη σου πάγια ή στον πάγοόπως και να ‘χει μεταβολή δε βλέπειςκι η αγάπη μεταβολές δεν θέλειστον έρωτα να μιλάς για καλοκαίρια.
Jul 20, 2014

Έχεις τους χειμώνες σου φυλαγμένους;

έχεις τους χειμώνες μας φυλαγμένους
μακριά από αυτή την ανυπόφορη ζέστη
που όλα τα λιώνει
κορμιά
και ζουζούνια
και ντομάτες
πιάνεις να φας ένα φρούτο και αρχίζει να στάζει
και μένει μόνο το κουκούτσι -τι να σου προσφέρει αυτό-
έτσι κι εσύ
πάω να σε πιάσω τα καλοκαίρια και μου γλιστράς
και πέφτεις κάτω σαν φρούτο και μετά η ζέστη σε λιώνει
κι έρχονται τα μυρμήγκια κι ασελγούν πάνω σου
κι εξαφανίζουν τα κομμάτια σου
ενώ ο χειμώνας άλλο πράμα
κρατάει την αγάπη σου πάγια ή στον πάγο
όπως και να ‘χει μεταβολή δε βλέπεις
κι η αγάπη μεταβολές δεν θέλει
στον έρωτα να μιλάς για καλοκαίρια.

"Σ’ έκανα τραγούδι", σου είπε μια μέρα ένα ντροπαλό αγόρι.Ένα χαρούμενο τραγούδι, με δύο λέξεις που δεν άντεχαν να μείνουν άλλο κρυμμένες κι έπρεπε να ειπωθούν."Μα πώς;", ρώτησες χαμένη.Δεν το άκουγες με την καρδιά, βλέπεις. Έβαζες, όπως πάντα, άλλα όργανα να λειτουργήσουν αντί αυτής.Κι όμως, ήρθε η στιγμή που ένιωσες τις λέξεις του μία προς μία κι άρχισες να γεμίζεις χαμόγελα τους δρόμους.Κι ύστερα όλα διαλύθηκαν. -όπως πάντα άλλωστε-Οι λέξεις του άρχισαν να πέφτουν μία μία, στους δρόμους που περπατούσες λίγο πριν ακούγοντάς το. Κι εσύ τις πατούσες με μανία, τις λέρωνες, τις έκανες ένα με την άσφαλτο.Η μελωδία του γινόταν μέρα με τη μέρα πιο λυπητερή, πιο απόμακρη, χανόταν στη βουή της πόλης και στα ουρλιαχτά που κυκλοφορούσαν ξανά στο κεφάλι σου.Ορκίστηκες πως δε θα το ξανακούσεις, δε θα του επιτρέψεις να εισβάλει ποτέ ξανά στην καρδιά σου  - κι ας ξεπεταγόταν κάθε μέρα μπροστά σου - .Έπεισες τον εαυτό σου πως το τραγούδι αυτό δεν ήσουν εσύ."Για κάποιο άλλο κορίτσι γράφτηκε", είπες. Από ένα αγόρι που όπως φάνηκε, υπήρξε κι αυτό “σαν όλα τ’ αγόρια που ξέρεις”.
Jun 20, 2014

"Σ’ έκανα τραγούδι", σου είπε μια μέρα ένα ντροπαλό αγόρι.
Ένα χαρούμενο τραγούδι, με δύο λέξεις που δεν άντεχαν να μείνουν άλλο κρυμμένες κι έπρεπε να ειπωθούν.
"Μα πώς;", ρώτησες χαμένη.
Δεν το άκουγες με την καρδιά, βλέπεις. Έβαζες, όπως πάντα, άλλα όργανα να λειτουργήσουν αντί αυτής.
Κι όμως, ήρθε η στιγμή που ένιωσες τις λέξεις του μία προς μία κι άρχισες να γεμίζεις χαμόγελα τους δρόμους.

Κι ύστερα όλα διαλύθηκαν. -όπως πάντα άλλωστε-

Οι λέξεις του άρχισαν να πέφτουν μία μία, στους δρόμους που περπατούσες λίγο πριν ακούγοντάς το. Κι εσύ τις πατούσες με μανία, τις λέρωνες, τις έκανες ένα με την άσφαλτο.
Η μελωδία του γινόταν μέρα με τη μέρα πιο λυπητερή, πιο απόμακρη, χανόταν στη βουή της πόλης και στα ουρλιαχτά που κυκλοφορούσαν ξανά στο κεφάλι σου.
Ορκίστηκες πως δε θα το ξανακούσεις, δε θα του επιτρέψεις να εισβάλει ποτέ ξανά στην καρδιά σου  - κι ας ξεπεταγόταν κάθε μέρα μπροστά σου - .
Έπεισες τον εαυτό σου πως το τραγούδι αυτό δεν ήσουν εσύ.
"Για κάποιο άλλο κορίτσι γράφτηκε", είπες. Από ένα αγόρι που όπως φάνηκε, υπήρξε κι αυτό “σαν όλα τ’ αγόρια που ξέρεις”.

αερικό με φώναζε και τον φώναζα μπαμπά.
Jun 15, 2014

αερικό με φώναζε και τον φώναζα μπαμπά.

May 22, 2014